Kjo puna e lopës…

Shkruan: Enver Robelli

Kjo puna e lopës… Përdorimi i figurave nga bota e kafshëve ka një traditë të gjatë në politikën shqiptare. Prej «një dreq i madh ky hy’ këtu» (Rrahman Morina), «ikën me bisht ndër shalë» (Hashim Thaçi) deri te rrëfimi me lopë, qumësht i kovë i Edi Ramës

Është një skenë e xhiruar, ku Ramush Haradinaj shihet e dëgjohet, me zë e më figurë, duke imituar lopën.

Është një përpjekje e tij për të shpjeguar diçka nga politika e Kosovës.

Nga mbrapshtitë e saj.

I njëjti kishte thënë se është politikan për «sporte të rënda», rrjedhimisht këtë shkathtësi e tregoi kur e quajti një zyrtar shteti «peder», përplasi disa harta dhe iku nga takimi.

Disa nga pjesëmarrësit në takim heshtën, të tjerët qeshën, disa e injoruan këtë marrëzi të radhës.

Imitimi i lopës është një nga videot më të shikuara nga karriera e bujshme e Haradinajt, i cili prej së është bërë kryeministër ka dëshmuar se qeveris si do ai, pa u bërë merak për kritika, sado të drejta qofshin ato.

«Le të shkojnë atje ku s’duhet…» – kështu disi iu drejtua kryeministri të gjithë atyre që në katër javët e fundit kanë kërkuar transparencë prej tij për pushimet në Zvicër.

Vazhdimi i fjalisë mund të merret me mend.

Përdorimi i figurave nga bota e kafshëve nuk është risi në politikën shqiptare.

Kjo çështje u aktualizua këto ditë pasi kryeministri i Shqipërisë Edi Rama tha se politikanët e Kosovës po sillen si lopët që i bien shkelm kovës me qumësht.

Në Kosovë disa e pritën me zemërim deklaratën e Ramës, i cili që kur filloi aventura e liderëve të Prishtinës për të zhbërë Gjykatën Speciale kishte heshtur.

Tani foli – dhe foli ashpër.

Mënyra se si foli Rama tregon se ai nuk ka respekt për liderët e Kosovës.

Dhe për këtë nuk duhet t’i mbetet hatri asnjë shqiptari të Kosovës.

Më ashpër kundër liderëve të Kosovës flasin edhe diplomatët e stacionuar në kryeqytetin e Republikës.

Natyrisht në kushte anonimiteti. Por, flasin.

Sepse me veprimet e tyre, me intrigat e tyre, me konfrontimin me bashkësinë ndërkombëtare politikanët udhëheqës të Kosovës nuk kanë lënë hapësirë që diplomatët të kenë respekt për ta.

Për ta s’ka respekt as një numër i madh i qytetarëve të Kosovës, as Edi Rama.

«I shtyva pushimet për t’u kujdesur për të ardhmen e këtij vendi dhe po shikoj se si këta liderët tuaj po skijojnë në Zvicër».

Kështu tha se fundi, në mirëbesim, një diplomat perëndimor.

Para se të nevrikosen me gjuhën e Edi Ramës një numër kosovarësh duhet të mendojnë edhe për gjuhën e politikanëve të tyre. «Ma hongsh…» kishte thënë kryetari i Kuvendit gjatë një debati me një deputete të opozitës.

Vazhdimin e fjalisë mund t’ia lëmë fantazisë së lexuesve.

«Jakupovski» – kështu e kishte quajtur Hashim Thaçi kolegun e tij partiak Jakup Krasniqi.

«Qeni që po del…», kështu kishte folur për Jakup Krasniqin kryetari i dikurshëm i Skenderajt Sami Lushtaku.

«Idiote» – kështu e kishte quajtur deputeten Flora Brovina shefi i Grupit Parlamentar të PDK-së, Adem Grabovci.

«Ikën me bisht ndër shalë» – kështu kishte thënë për protestuesit e opozitës Hashim Thaçi.

«Një dreq i madh ka hy’ këtu».

Autor i kësaj fjalie është Rrahman Morina, një lider komunist i Kosovës gjatë heqjes së autonomisë së Kosovës nga Serbia.

Rrëfimi me lopë, qumësht e kovë i Edi Ramës renditet në vargun e deklaratave të pazakonshme (thënë më së buti) të politikanëve shqiptarë.

Por lopë tingëllon si kompliment kur të kihet parasysh se si politikanët shqiptarë e etiketojnë njëri-tjetrin (shpesh mbase edhe pas dyshime të bazuara) me fjalë si kriminel, trafikant, hajdut, kusar, cub, vjedhës, i korruptuar, vrasës.

Kjo puna e lopës nuk duhet të merret me shumë shqetësim.

Me shqetësim duhet të merret fakti se politikanët e Kosovës e sollën punën deri këtu që edhe Edi Rama të humb durimin me ta, ndonëse është përkrahës aq i madh i tyre, saqë i ka bërë vaki që në parlamentin e Kosovës duke thurur elozhe për «trimat» e UÇK-së dhe «lavditë e tyre» të harrojë të përmend Ibrahim Rugovën.

Për dallim nga sundimtarët e tanishëm të Kosovës, me të cilët në Tiranë edhe tallen, Rugova kishte autoritet.

Kur Sali Berisha u përpoq t’ia mohojë këtë autoritet dhe të ndërhyjë në politikën e Kosovës, Rugova e ndëshkoi rëndë: nuk e takoi kurrë më që nga mesi i viteve ’90.

Takimi i fundit i tyre ishte në dimrin e vitit 2006: Berisha para arkivolit të Rugovës, të cilit i thoshte lamtumirë mbarë Kosova.

Kur gëzon respektin e qytetarëve të vendit tënd, detyrimisht do të respektojnë edhe të tjerët.

Deri atëherë: «Muuuuuuuuuuuuuu!»